BROSELLA
0 Comments

BROSELLA XXS 2020 : dag 3 = zaterdag 8 augustus

© Lieve BOUSSAUW

BROSELLA KIDSconcert

Naar jarenlange traditie hebben De Vrienden Van Brosella ook in deze BROSELLA XXS 2020 special in coronatijden voor de BROSELLA KIDS gezorgd. Ik was wel heel benieuwd hoe ze dat aan boord gingen leggen, aangezien er moest rekening gehouden worden met de “coronaregels”. Spelletjes, schminkateljee en gevarieerde workshops waren deze keer niet mogelijk. Het was dus ook voor de BROSELLA KIDS een door corona sterk “geamputeerde” versie.
Maar wel een schitterend concert voor ouders en kinderen !!!

Blue MockingBirds

© BROSELLA

Zes Brusselse muzikanten trokken in februari 2019 naar New Orleans, de bakermat van de jazz. Zo gefascineerd waren ze door de jazz van de bruisende jaren ‘20. Ze doken met veel enthousiasme in de typische Louisianian lifestyle en speelden samen met lokale muzikanten in de straten van de French quarter en in verschillende Jazz clubs en werden verschillende keren gevraagd om op te treden in een club op de befaamde Bourbon street. Toen ze aan de talentvolle Engelse zangeres en muzikante Leonie Evans uit Kent vroegen om hen te vervoegen, zei deze meteen toe. De symbiose tussen de zeven muzikanten was verbluffend en samen richtten ze de Blue MockingBirds op. In november 2019 reeds, namen ze hun debuutalbum op. Het resultaat is “Out of the Nest”, een ode aan New Orleans. Een plaat die, net als de stad, twijfelt tussen uitersten: deugd en verdorvenheid, traditie en avant-garde. Dit album geurt naar specerijen en dompelt je onder in het troebele water van de Mississippi.

De Bandleider kondigde de nummers aan en gaf er wat informatie over in drie talen door elkaar = the way we like it at Brosella. Hij stelde de muzikanten op humoristishe manier voor: “… komt helemaal uit Vorst”, “all the way from Ixelles”, “nous vient droit de Schaerbeek”. Maar de zon sloeg zo hard op het podium van BROSELLA XXS 2020 in het Groenteater dat het daar niet langer uit te houden was: de klarinetist zei “dat hij zeker wel een ei kon bakken op zijn instrument”. Ze kregen dan ook van de organisatoren de toelating om in de schaduw op een van de terrassen akoestisch te gaan spelen. Een zalig moment voor de kinderen, maar zeker voor hun ouders !!!

Bezetting :
Anton Kerkhof – klarinet
Antoine Lissoir – saxofoon
Timothé Lemaire – trombone
Leonie Evans – wasbord
Guillaume Gillain – gitaar
Felix Heymans – bas
Kai Carter – banjo

Eerst opnieuw de stoelen ontsmetten …

en dan pas mag het publiek voor sessie 2 het Groentheater betreden
en worden de mensen door Vriendelijke Brosella Volunteers naar hun zitplaats begeleid – in bubbels, of alleen.

© Lieve BOUSSAUW

BROSELLA XXS x Hello Summer 2020

3’AIN

© Lieve BOUSSAUW
© Lieve BOUSSAUW

Piet Maris moet al lang niet meer voorgesteld worden.
Vooral bekend met Jaune Toujours, maar ook met Mec Yek en de
Nouvelle Harmonie Bruxelloise d’Accordéons en bij de kinderen beroemd als Ik en den Theo / Moi et le Théo bracht hij ons nu het repertoire uit de debuut EP van 3’Ain.
Deze groep is een splinternieuw trio, waarin Yamen Martini (trompet), Otto Kint (contrabas) en Piet Maris (accordeon) hun krachten bundelen: ze spelen hedendaagse jazz met oosterse invloeden.

© Lieve BOUSSAUW

Yamen kwam in 2015 van Syrië naar België, waar hij Piet ontmoette. In 2016 werkten ze een samen aan muziek bij een theatervoorstelling.
Piet nodigde later Yamen uit om als gastmuzikant mee te spelen bij Jaune Toujours, zoals te horen is op hun laatste album “Europeana”. In de zomer van 2019 werd Otto gevraagd om mee in hun muzikale avontuur te stappen: het nieuwe trio 3’Ain was een feit.

© Lieve BOUSSAUW

De naam van de band is gebaseerd op “ع”, de achttiende letter in het Arabische alphabet. Naar het schijnt is dit voor westerlingen één van de moeilijkst uit te spreken klinkers. Omdat die in Arabische chat- en sms-conversaties dikwijls wordt weergegeven als “3” en geschreven wordt als “ain”, leek 3’Ain wel een gepaste naam voor een trio dat muziek brengt met invloeden uit hedendaagse jazz en Midden-Oosterse muziekgenres.

Naima Joris

© Lieve BOUSSAUW

Haar optreden werd aangekodigd als “Een reis door de intiemste krochten van haar hart”. En zo ken ik Naima al wel een aantal jaar.
Ik herinner me dat ze eerder al eens werd uitgenodigd om op BROSELLA een “carte blanche” te brengen. De BPC (Brosella Programme Commission) was toen echter een beetje laat afgekomen met het voorstel en Naima kon het niet meer in haar agenda passen.
Ik hoop dat de BPC daar later nog wel eens aan denkt en haar – deze keer lang genoeg vooraf, zoals dat (in mijn tijd /;-) paste bij een”carte blanche” – nog eens voluit “haar ding” zullen laten doen !!!

Naima Joris begon als straatmuzikante en zong korte tijd later naast verschillende samenwerkingen met haar vader, Chris Joris, ook backing vocals bij Isbells en bij Raymond van het Groenewoud. Ze zong haar eerste eigen nummers pas op haar 27ste, maar heeft ondertussen toch al een aardig parcours afgelegd. Nu is het dus tijd om haar eigen verhaal te vertellen. Een verhaal dat barst van de persoonlijke ervaringen: ingetogen, verstilde muziek die de mijmeringen van haar ziel reflecteren. Een reis door de intiemste krochten van haar hart.

Naima zingt “saudade“, in een mix van gevoelens van verlies, liefde en melancholie. Haar repertoire bevat zowel covers als eigen songs, maar steeds wil ze comfort en rust brengen, onthaasting in een verwarrende en onrustige wereld. Als multi-instrumentaliste is ze van vele markten thuis, maar met haar warme stem palmt ze de luisteraar meteen in. 
In april 2020 publiceerde ze een zeer ontwapenende home video op Youtube, waarin ze met een looper Cesária Evora coverde in een innemende versie van “Sodade“.

https://www.youtube.com/watch?v=xpLaH4TnCNY

Normaal gezien zou ze in trio zijn opgetreden: met Niels Van Heertum, op eufonium en trompet en Lara Rosseel op contrabas. Net als Naima, is Lara ook zo’n Belgisch talent dat alleen maar smacht naar optredens. Lara werkte ondermeer al samen met Zap Mama, Chris Joris, Pierre Vaiana, Pierre Van Dormael, …

© Lieve BOUSSAUW

Maar uiteindelijk moest ze de klus helemaal alleen klaren: daartoe had ze naast verscheidene snaarinstrumenten en klarinet ook een loop meegebracht, waar ze blijkbaar nog niet echt veel ervaring mee heeft. Vanop de eerste corona-toegelaten rij, op meters afstand van het podium, kon je voelen hoe ze onder spanning stond.

© Lieve BOUSSAUW

Haar vader, Chris Joris, die op (iets meer dan) anderhalve meter afstand naast mij zat, leek mij even nerveus, zoniet nog meer, dan zijn dochter.
Maar dat hoefde helemaal niet.

Met haar warme innemende stem sprak ze ons toe alsof ze met ieder van ons afzonderlijk in dialoog ging. Haar songs kwamen vanuit haar ziel en echoden hard en tot tranen toe recht in ons hart. Het was alsof we mee deelden in het leed bij het overlijden van haar zus en zijn dochter Saskia, die in 2018, op amper 28-jarige leeftijd, de strijd tegen kanker had verloren.

Naima … ’t was … Zo Schoon !!!

80
BROSELLA
1 Comment

BROSELLA XXS 2020 : dag 2 = vrijdag 7 augustus

© Lieve BOUSSAUW

Aurélie Dorzée & Tom Theuns

© Lieve BOUSSAUW

“Een eigenzinnig muzikaal universum van dwarse schoonheid” werd ons beloofd. En ze hebben die belofte meer dan waar gemaakt. Het was een warm, verfijnd en pakkend optreden.

Aurélie Dorzée en Tom Theuns schreven samen en afzonderlijk een aantal van de mooiste pagina’s in de Belgische folkgeschiedenis: als leden van Panta Rhei, Trio Trad, Ambrozijn, … En dus – uiteraard – ook op BROSELLA !

In 1995 stond Aurélie Dorzée al eens met Pantha Rhei op Brosella en dan nog met Wannes Van de Velde als special guest:
Steve Houben: flute, saxophone; Luc Pilartz: violin, bagpipes;
Aurélie Dorzée: violin; Kathy Adam: cello; Didier Laloy: accordion;
Fabien Degryse: guitar, bouzouki; Jo Vanhoutte: double bass;
Michel Seba: percussion; Stephan Pougin: percussions;
+ special guest: Wannes Van de Velde

In 2000 stond Aurélie er met de Luc Pilartz Band :
Luc Pilartz: violin; Aurélie Dorzée: violin; Didier Laloy: accordion;
Boris Gaquere: guitar; Vincent Noiret: double bass

In 2002 stond Aurélie ook met Musique à Neuf op Brosella
Pirly Zurstrassen: piano; Luc Pilartz: violin; Aurélie Dorzée: violn;
Nicolas Hauzeur: violin; Emmanuel Comté: accordion;
Kurt Budé: clarinets; Christian Laisne: tuba; Fred Malempré: percussion
In datzelfde jaar stond ook Tom Theuns op Brosella, maar dan met
Vera Coomans en Catherine Delasalle :
Vera Coomans: vocals; Catherine Delasalle: vocals;
Tom Theuns: guitar; Hendrik Braeckman: guitar

In 2005 bracht Didier Laloy een schare vrienden mee om op Brosella een hoogstaand festijn aan het publiek voor te schotelen onder de noemer Didier Laloy invites :
Didier Laloy: diatonic accordion; Kathy Adam: cello;
Pascale Chardome: acoustic guitar; Wim Claeys: diatonic accordion;
Véronica Codesal: vocals; Aurélie Dorzée: violin, viola;
Philippe Laloy: flute, sax; Bruno Le Tron: diatonic accordion;
Fred Malempré: drums, percussion; Marka: vocals, guitar;
Magali Mendez: vocals, pandereta; Vincent Noiret: double & electric bass;
Marisol Palomo: vocals, pandereta; Nuria: vocals, pandereta;
Luc Pilartz: violin, bagpipe; Stephan Pougin: drums, percussion;
Jean-Christophe Renault: piano; Perry Rose: vocals, guitar, piano;
Fritz Sundermann: electric and acoustic guitar;
Arne Van Dongen: double bass; Gabriel Yacoub: vocals, acoustic guitar

© Lieve BOUSSAUW

Ook als duo (al of niet onder de noemer Aurelia) hebben ze al een indrukwekkende loopbaan achter zich.
Met verschillende instrumenten (viool, viola d’amore, manouche gitaar, mandoline, mandocello, …) en betoverende stemmen creëerden ze een intens poëtisch landschap vol humor en fantasie: moderne folk over vele grenzen heen.
Tom Theuns – gitaar
Aurélie Dorzée – viool / zang

Super Rumba

© Lieve BOUSSAUW

“Overheerlijke Congolese rumba” werd ons beloofd. Een ècht dansfestijn hebben we gekregen. Toch spijtig dat dit maar gegund was voor 200 mensen: het maximaal toegelaten “a-social of physical distancing“.
Super Rumba is een Brusselse groep uit Matonge “en omstreken”. Ze hebben al deelgenomen aan ambitieuze projecten zoals
het eerbetoon aan Papa Wemba en Rumba Lumumba in Bozar,
de 60ste verjaardag van de Onafhankelijkheid van Congo op de RTBF
en recent voor de officiële ceremonie van 60 jaar Onafhankelijkheid van Congo in het bijzijn van Belgische Eerste Minister Sophie Wilmes.

© Lieve BOUSSAUW


Er waren ook enkele fans uit Matonge naar BROSELLA XXS gekomen en die kon je niet aan hun stoelen vastbinden: ze waren gekopmen om te feesten en dansten dan ook voor het podium met mondmaskers aan.

© Lieve BOUSSAUW

Super Rumba Bezetting :
Zang: Malage, Chabrown, Hewabora, Decharmento.
gitaar: Diapason, Petit Poisson, Kilosho.
Ritme-gitaar: Patiënt Kusangila 
Basgitaar: Opa Muntu, Jacquou.
Drums: Junior Iloko

Ik stelde me voor wat dit zou gegeven hebben als laatste groep op bij voorbeeld de zaterdagavond op een “normale” BROSELLA Folk & Jazz uitgave en volgde dan ook tegelijk blij, trots en tevreden, maar ook wat triest, de vriendelijke Brosella Volunteer die ons naar de EXIT begeleidde.

Schoon, “Vrienden Van Brosella” & “Amis De Brosella” wat jullie daar presteren !!! Your “Honorary Keyholder” is very proud !!!

© Lieve BOUSSAUW
70
BROSELLA
0 Comments

BROSELLA XXS 2020 : dag 1 = donderdag 6 augustus

Brosella XXS x Hello Summer

Door de Coronacrisis hebben ze de 44e editie van het BROSELLA Folk & Jazz Festival in juli jammer genoeg moeten annuleren. Omdat “onze veiligheid hun eerste prioriteit was”. Maar de organisatoren hebben nu alsnog enthousiast het publiek uitgenodigd voor een alternatief festival in het kader van Hello Summer van en met de Ville de Bruxelles.

Van donderdag 6 tot en met zondag 9 augustus gaat Brosella XXS door in het Groentheater aan de voet van het Atomium.

Brosella XXS is GRATIS, maar enkel toegankelijk mits reservering via https://brosella2020.tickoweb.be. Misschien kan je nog een plaats bemachtigen voor vanavond, of morgen, of overmorgen …

XXS

In normale omstandigheden brengt Brosella één weekend boordevol muziek met tijdens de eerste dag folk en de tweede jazz. Voor deze bijzondere XXS-editie vinden de concerten plaats over vier dagen in plaats van twee.

Ze gaan enkel door in het Groentheater, dat omwille van de sanitaire maatregelen maximaal plaats biedt aan 200 personen per sessie. Uiteraard blijven alle andere geldende regels van toepassing op het festivalterrein: afstand bewaren, beschikbaarheid van sanitaire gel, het dragen van maskers, ontsmetten van materiaal, enz.

donderdag 6 augustus 2020

Groentheater

Ik was zo blij dat de nieuwe BROSELLA ploeg dit initiatief had genomen, dat ik er niets van wou missen en had me dus ingeschreven voor de 4 dagen. Donderdag 6 augustus was ik dus ook als een van de eersten in het Groentheater te Laken om mee te genieten van de eerste twee live concerten van deze eerste uitgave van het BROSELLA XXS festival.

© Lieve BOUSSAUW

Vardan Hovanissian en Emre Gültekin

Vardan Hovanissian & Emre Gültekin staan symbool voor de verzoening tussen volkeren doorheen de weemoedige maar hoopvolle klanken van de Armeense duduk en de saz, het emblematische instrument van Turkije.
Sinds hij door Khatchik Khatchatryan ingewijd werd in de wonderbaarlijke klank van de duduk, ontwikkelde Vardan Hovanissian zich tot één van de meesters van dit dubbelrietinstrument dat als geen ander de klank en de ziel van Armenië uitademt.
Tien jaar geleden vond Vardan, hier in Brussel, een zielsgenoot in de Turkse saz-speler Emre Gültekin.
Het duo verkent niet alleen de verwantschap tussen Armenië en Turkije, maar ook die van de muzikale rijkdom die in deze woelige regio op de rand van Europa en Azië te vinden is met Georgië, Iran en de Koerden.
Vanuit hun grensoverstijgende vriendschap bouwen ze bruggen tussen verschillende tradities en instrumenten, speelstijlen en talen. Ze brengen zowel traditionele liederen als nieuwe composities die hedendaagse thema’s zoals het lot van vluchtelingen niet uit de weg gaan. 
Voor deze speciale gelegenheid kwam het duo niet alleen als kwartet optreden, ze brachten ook de Indische zangeres Malabika Brahma mee. Haar prachtige en krachtige stem paste helemaal bij de zon die het Groentheater warmer maakte dan ooit tevoren.

Bezetting :
Vardan Hovanissian (duduk) (Armenië – BE)
Emre Gültekin (saz, baglama, zang) (Turkije – BE)
Marat Jeremian (dhol) (Armenië – NL)
Eren Uren
Special Guest: Malabika Brahma (zang) (India – BE)

© Lieve BOUSSAUW

Toch had ik gemengde gevoelens bij deze prachtige muziek : zoveel schoonheid voor zo weinig volk !!!
Zelfs met 1.000 stoelen zou men in het Groentheater nog concerten kunnen organiseren met voldoende “physical distancing” …
maar 200 !!! in een openluchttheater waar er gemakkelijk 5.000 stoelen (mèt tafels) zouden kunnen staan … dat is toch zo triest.

Brussels Balkan Orchestra XS

Stomende Balkanfolklore !
Ter gelegenheid van deze speciale editie van Brosella XXS presenteerde het orkest een meer compacte versie van Brussels Balkan Orchestra en het dompelde de eerste dag van het festival onder in het hart van de Balkanfolklore. Warme muziek op een hete zomerdag in een Groentheater, blakend onder een veel te warme zomerzon.
De laatste jaren is de Balkanmuziek in Brussel steeds bekender geworden maar daar heeft het Brussels Balkan Orchestra niet op gewacht. In de loop van de jaren is deze groep, samengesteld uit professionele zowel als amateurmuzikanten met de meest uiteenlopende achtergronden, een echte interculturele ambassadeur geworden.
Onder leiding van violist Nicolas Hauzeur (die, by the way, net op deze dag, 6 augustus 2020, nog eens papa werd) reist deze folkgroep van jazz over klassiek tot Moldavische, Transsylvaanse, Bulgaarse of epische muziek.
Voor deze eerste folkdag van de XXS editie van Brosella stelde het orkest zich in een kleinere formatie voor.
Hun warme en feestelijke muziek maakte het uiterst moeilijk om op je stoel te blijven zitten: zelfs kinderen zetten zich aan het dansen. 
Het werd een schitterend, aanstekelijk optreden !!!
Bezetting :
Javier Breton (bas), 
Milen Donchev (tambura), 
Victor Abel (keyboard), 
Noémie Picavet (accordeon), 
Manu Haessig (klarinet & sax), 
Anaïs Lambert (viool, zang)
Nicolas Hauzeur (viool, zang)

foto’s © Lieve BOUSSAUW

Het publiek van de namiddag sessie werd dan door enkele Brosella Volunteers vriendelijk verzocht om het Groentheater te verlaten langs de duidelijk aangeduide EXIT. Want de stoelen moesten allemaal ontsmet worden vooraleer BROSELLA XXS op deze eerste Folkdag opnieuw maximum 200 mensen mocht ontvangen voor de tweede sessie.

Als (stichter en) Honorary Keyholder van Brosella was ik de “geprivilegieerde” uit het publiek, die achter de coulissen (of “Backstage”), alle coronaregels in acht nemend – met mondmasker aan – de muzikanten toch nog mocht gaan begroeten en vooral bedanken voor al het moois dat ze ons hebben “geschonken”.

Blij en gelukkig, maar tegelijk toch ook wat triest, ging ik dan vroeg naar huis: dit was mijn allereerste BROSELLA zonder met Vrienden aan de toog te blijven nagenieten van de prachtige concerten … en ik heb ze sinds 1977 allemaal meegemaakt (de 40 eerste zelfs mee-gemaakt /;-)

25
POLLEN & SOKKEN
0 Comments

Indépendance ChaCha

Gisteren was ’t feest voor sommige Congolezen : 30 juni 1960

60 jaar geleden onafhankelijk verklaard en op 30 juni 2020 heeft de huidige Congolese president Félix Tshisekedi een brief mogen ontvangen van de huidige Koning der Belgen waarin hij “zijn diepste spijt” betuigt voor de wandaden die tijdens het bewind van zijn betovergrootoom Leopold II, in “zijn” Onafhankelijke Congostaat vanaf 1885, en van de koloniale periode vanaf 1908 door de Belgische Staat zijn aangericht.

Maar spijtbetuigingen, gedenkplaten, enz. … voor sommigen moet dit maar het begin zijn van veel meer, want “spijt alleen” daar “hangen geen ‘herstelbetalingen’ aan vast”.

Moeten wij dan, de Belgen van nu, die geen schuld hebben aan de wandaden van die “kolonialen” daar dan voor “betalen”? Ook al waren het soms ooms, tantes, vaders, moeders, ‘nonkel paters’ of ‘tante nonnekes’ van sommige “(bet)(over)(klein)kinderen van de kolonialen”, het zijn vooral de multinationals, beheerd door de rijken van toen, die gaan lopen zijn met de poen. En die zich nog steeds verder “tegoed” doen aan de rijkdommen van Congo.

Ik ben het volledig eens met wat de Belgische Minister voor Buitenlandse Zaken en Vicepremier, Alexander De Croo in “Terzake” op de VRT verklaarde over “herstelbetalingen” aan Congo: “Je kan een land niet uit de armoede halen met een zak geld”.
(Tijdens het interview had ik veel bewondering voor zijn kalmte, ondanks het feit dat Annelies Beck hem constant onderbrak. He was me al opgevallen dat ze dat, sinds het begin van de coronamiserie steeds meer doet: de vraag is amper gesteld, de geïnterviewd is amper begonnen met antwoorden en daar komt al een vraag bovenop de vraag.)

Maar multinationals …
die worden altijd met rust gelaten …
die mogen alles !

“Wat voor de Joden is gedaan, moet ook voor Congo gebeuren”

… was de titel van het interessante interview van Jasmijn Post dat BRUZZ op 24 juni 2020 publiceerde https://www.bruzz.be/samenleving/wat-voor-de-joden-gedaan-moet-ook-voor-congo-gebeuren-2020-06-24, met alweer een schone foto van Saskia Vanderstichele !!!

Opvallend hoe verschillend vader en dochter
met ‘het probleem’ omgaan …

Henry Bukasa werd geboren in Congo in 1938.
Hij mocht in 1950 naar het Sint-Jan Berchmanscollege in Tshimbulu, waar hij op een “Strikt militair katholiek internaat” school volgde en er het “College zelf gebouwd” heeft.
Misschien kunnen de Jezuïeten een “herstelbetaling” overwegen voor de kinderarbeid die ze daar toen aan hun leerlingen oplegden?
Nog voor de ‘indépendence’ kwamen heel wat Congolezen in België studeren. De meeste keerden terug naar Congo om er voor de overheid te werken. Meneer Bukasa is een uitzondering: hij studeerde rechten aan de ULB en ziet er op zijn 82ste nog uit alsof hij recht uit zijn advokatenkantoor komt.
In de jaren 1980 en 1990 kwam een ander soort migratie op gang. Toen trokken Congolezen naar België omdat ze een uitweg zochten uit het repressieve beleid van president Mobutu Sese Seko.

Zijn dochter, Claire Bukasa, werd in 1965 in Leopoldstad (nu Kinshasa) geboren en verwierf in 1997 de Belgische nationaliteit.
“Ik ben altijd blij om naar huis te komen als ik in het buitenland ben”, vertelt ze. “Op reis in Mozambique vroeg iemand me waar ik vandaan kwam. Ik antwoordde tot zijn verbazing ‘België’. Mijn vrienden wonen in Brussel. Ik voel me hier als een vis in het water.”
“Ik weet niet of herstelbetalingen de oplossing zijn. Het zijn niet alleen de Belgen geweest die Congo financiële schade hebben berokkend. Ook de Congolese overheid zelf heeft de winst van de grondstoffen in eigen zak gestoken. Maar zeker is dat België moet terugkijken op het koloniale verleden. Het is nu al zoveel jaar later en nog steeds lukt dat niet. Terwijl alles begint bij kennis.”

“België moet de geschiedenis onderwijzen zoals het echt gebeurd is” voegt Claire Bukasa daar nog aan toe.
Terecht !

Onafhankelijke Congostaat

Leopold II verwierf “zijn” Onafhankelijke Congostaat in 1885 op een Koloniale Conferentie in Berlijn. Enorme winsten uit de rubber- en ivoorhandel lieten hem toe grote werken te bekostigen ter verfraaiing van België, zoals onder meer de “Cinquantenaire” (Halve-eeuwfeesttriomfboog) in Brussel, het “Paleis der Koloniën” (nu Africamuseum) in Tervuren en de “koninklijke promenade” in Oostende.

In geen tijd werd de Onafhankelijke Congostaat het toneel van een strijd waarbij concessiemaatschappijen en de overheid zelf steeds hogere winsten nastreefden, zonder enig respect voor de plaatselijke bevolking.
Zo mondde het beleid van koning Leopold II uit in een schrikbewind: brutale dwangarbeid en meedogenloze repressie. Arbeiders die de opgelegde quota niet haalden of die de onmenselijke werkomstandigheden ontvluchtten, werden zwaar bestraft, vaak mishandeld, tot het afhakken van de handen toe, of zelfs standrechtelijk gefusilleerd. Bovendien was er een enorm tekort aan mankracht. Het geboortecijfer daalde door de verspreiding van lokale of vanuit het westen geïmporteerde ziekten.

Dat de bevolkingsafname dramatisch was staat vast. De misbruiken die tijdens de exploitatie van de Onafhankelijke Congostaat op grote schaal voorkwamen zijn deels goed gedocumenteerd.
In het Belgisch parlement spraken vooral de socialist Emile Vandervelde en de progressief liberaal Georges Lorand zich geregeld uit tegen de mistoestanden.

Na de eeuwwisseling groeide een internationale campagne tegen het Congobeleid van Leopold II. Protestantse missionarissen namen hierin het voortouw. … dus … niet de katholieke missionarissen !!!

Ook schrijvers verhieven hun stem.
Joseph Conrad in “Heart of Darkness” (1902) …
Mark Twain, die zich zich in het thema “slavernij” over heel de wereld verdiepte …
Arthur Conan Doyle, was een Brits arts die vooral bekend werd als auteur van verhalen over de detective Sherlock Holmes en zijn assistent Doctor Watson. Op 10-jarige leeftijd werd hij door zijn ouders naar een jezuïetenschool gestuurd. Toen hij de school in 1875 verliet, had hij zich volledig tegen het katholicisme en ook het christendom gekeerd en was agnost. Van 1876 tot 1881 studeerde hij medicijnen aan de Universiteit van Edinburgh. Na zijn studie startte Doyle zijn carrière als scheepsarts op een reis naar West-Afrika. Nadien specialiseerde hij zich als oogarts. Naast zijn praktijk als arts publiceerde hij ook nog historische romans, science fiction, toneelstukken, poëzie en non-fiction. Hij speelde cricket, bokste met overtuiging en stond, ongebruikelijk voor zijn tijd, in Zwitserland op ski’s.

Congo werd pas een Belgische kolonie
op 15 november 1908.

Belgisch Congo (kaart van 1914)

In 1904 zag Leopold II zich genoopt een onderzoekscommissie samen te stellen om de beschuldigingen van mishandeling ter plaatse te verifiëren. Het rapport van deze Commissie-Janssens (1905) bevestigde vele van de geformuleerde aanklachten. Het werd een belangrijk element om de overname van de Onafhankelijke Congostaat door België te bespoedigen.

Op 18 oktober 1908 stemden de Kamer van Volksvertegenwoordigers en de Senaat van de Belgische Staat ermee in om Onafhankelijke Congostaat te annexeren, nadat Leopold II zijn laatste hoop om er een uitgestrekt Kroondomein in privébezit te houden eindelijk had opgegeven. Het gebied werd vanaf dat moment Belgisch-Congo genoemd.
Een van de hevigste critici van een Belgische overname was het progressief-liberale kopstuk Georges Lorand.

De orde in de kolonie werd gehandhaafd door de (Force Publique), een lokaal gerekruteerd leger onder Belgisch commando. Pas in de jaren vijftig werden ook eenheden van het Belgisch leger in Belgisch-Congo gekazerneerd.

Er werden min of meer ingrijpende veranderingen doorgevoerd. Zo werd de ongebreidelde en vaak gewelddadige economische exploitatie, waar voornamelijk de private concessiemaatschappijen zich schuldig aan maakten, enigszins ingetoomd. Het Koloniale Charter verbood vooral tussen 1908 en 1914 expliciet elke vorm van dwangarbeid. Dit verbod werd echter niet gehandhaafd. Door de Eerste Wereldoorlog viel de Belgische staatscontrole op het verbod namelijk grotendeels weg. De concessiemaatschappijen konden daardoor een macht verwerven die ze zich na de oorlog haast niet meer lieten ontnemen, zodat in de praktijk dwangarbeid, in verschillende vormen en gradaties, bleef voorkomen tot na de Tweede Wereldoorlog.

Twee Wereldoorlogen

Het is ook geen geheim dat heel wat Congolezen in twee oorlogen in België voor “Ons Vaderland” hebben gestreden. Je hoeft maar op bezoek te gaan naar het Flanders Fields Museum in Ieper of langs de talrijke begraafplaatsen in de streek om vast te stellen hoe “multicultureel” de Eerste Wereldoorlog was. Het is niet voor niets dat Piet Chielens me ooit zei “De Groote Oorlog was de eerste multiculturele oorlog”

Het koninkrijk Kongo 
(ca. 1400 tot 1888)

of Wene wa Kongo in het Kikongo (taal) was een koninkrijk in Afrika, gelegen ten zuiden van de benedenloop van de Kongo rivier in het westen van het huidige Kongo-Kinshasa en het noorden van Angola. Op zijn hoogtepunt reikte het rijk van de Atlantische Oceaan in het westen tot de rivier de Kwango rivier in het oosten, en van de Kongo in het noorden tot de Cuanza in het zuiden.

1. La République du Congo :
1960-1965

Tijdens een rondetafelconferentie in januari 1960 in België werd besloten dat de onafhankelijkheid van Kongo zou worden uitgeroepen op 30 juni 1960 en dat in mei van dat jaar verkiezingen zouden worden georganiseerd. Deze werden gewonnen door de MNC = Mouvement National Congolais van Patrice Lumumba.
Van 1960 tot 1964 beleefde de République du Congo-Léopoldville
(om het verschil te maken met République du Congo-Brazzaville)
zeer bewogen jaren.

Patrice Lumumba => Joseph Kasavubu =>
Moïse Tsjombe => Joseph Mobutu (Sese Seko)

De MNC vormde de eerste regering op 23 juni 1960, met Lumumba als eerste minister en Joseph Kasavubu als president. Lumumba heeft de vernedering dat hij slechts premier mocht worden, ondanks het feit dat hij de grote triomfator van de verkiezingen was, nooit verteerd. 
Op 11 juli 1960 riep de provincie Katanga haar onafhankelijkheid uit onder Moïse Tsjombe (waarvoor het de steun van België kreeg !!!)
Op 14 september 1960 pleegde kolonel Jospeph Mobutu (de latere Mobutu Sese Seko) een staatsgreep met de hulp van Kasavubu en kwam zelf tijdelijk aan de macht. Lumumba werd onder huisarrest geplaatst. Hij werd op 1 december 1960 door Mobutu’s troepen gevangengenomen in Port-Francqui (nu Ilebo) en geboeid naar Leopoldstad teruggevlogen. Lumumba werd vervolgens op 17 januari 1961 uit de militaire gevangenis in Thysstad (nu Mbanza-Ngungu) nabij Leopoldstad weggebracht naar een ‘veiliger’ gevangenis in Jadotstad in Katanga, waardoor hij werd overgeleverd in de handen van zijn vijanden. Dezelfde nacht zou Lumumba samen met zijn twee kompanen geëxecuteerd zijn in nooit volledig opgehelderde omstandigheden. 
(Albert Jean-Baptiste Joseph Thys: officier en ondernemer, verantwoordelijk voor de aanleg van spoorlijnen, maar ook voor staatsmisdrijven tijdens de kolonisatie. Iin zijn standaardwerk “Congo, Een Geschiedenis” noemt David Van Reybrouck hem”militair en captain of industry“.) 

Belgische, Amerikaanse en Britse
betrokkenheid bij de moord van Patrice Lumumba

De Belgische socioloog Ludo De Witte schreef in zijn boek 
“De Moord op Lumumba” uit 1999, na een grondig onderzoek dat België een hoofdverantwoordelijkheid droeg voor de moord op de eerste Congolese premier. Zijn lichaam zou volgens sommige versies zijn opgelost in zwavelzuur, het werd nooit gevonden. Er zijn ernstige aanwijzingen dat deze moord werd uitgevoerd met de instemming en de hulp van buitenlandse regeringen: die van België, de Verenigde Staten (via de CIA en de VN) en van het Verenigd Koninkrijk.

Na de moord op Patrice Lumumba, waarin de Heilig verklaarde Koning Boudewijn een belangrijke rol heeft gespeeld, werd Kongo de …

2. République Démocratique
du Congo : 1965-1997

Na vijf jaar van onstabiliteit en wanorde werd Kasavubu in 1965 afgezet door Mobutu, die ondertussen al Luitenant-generaal geworden was.
Hij installeerde een eenpartijstaat en riep zichzelf uit tot staatshoofd.
Af en toe waren er verkiezingen waarbij hij de enige kandidaat was. Er ontstond een periode van relatieve vrede en stabiliteit, maar het regime werd regelmatig beschuldigd van mensenrechtenschendingen, onderdrukking en ongebreidelde corruptie. In een poging om de Afrikaanse bewustwording te bevorderen en uit te dragen, hernoemde hij het land en de rivier naar Zaïre, en zichzelf gaf hij de naam Mobutu Sese Seko.
In januari 1983 bezocht de Israëlische minister van defensie Ariël Sharon Zaïre. Hij sloot een overeenkomst met de regering daar dat Israël wapens en andere militaire hulp ging leveren. Israëlische militaire adviseurs gingen de Zaïrese strijdkrachten reorganiseren. Volgens hem was deze stap goed voor Israël’s wapenexport en invloed in Afrika.
Het persoonlijke bezit van Mobutu werd in 1984 geschat op 4 miljard dollar, ongeveer even groot als de nationale schuld van Congo.
Heeft de Belgische bevolking hier schuld aan ?

3. Derde “Democratische” Repbuliek
: 1997-heden

Laurent-Désiré Kabila (1997-2001)

Op 18 mei 1997 trokken de soldaten van de AFDL “Alliance de forces démocratiques pour la libération du Congo” onder leiding van Laurent-Désiré Kabila de Zaïrese hoofdstad Kinshasa binnen, waar zij als bevrijders werden binnengehaald. Meer dan 3000 kilometer hadden zij gelopen sinds zij eind oktober 1996 aan hun overwinningstocht begonnen. Twee dagen later riep Kabila zichzelf uit tot president van Congo-Kinshasa. Daarmee kwam een eind aan het jarenlange bewind van dictator (???) Mobutu Sese Seko, maar niet aan de strubbelingen.
In 1998 verergerde de burgeroorlog nog, toen rebellen met steun van Rwanda en Oeganda Congo vanuit het oosten Congo binnenvielen en probeerden Laurent Kabila ten val te brengen.
Twee van de bekendste rebellengroepen, Mouvement Révolutionaire pour la Libération du Zaïre (door Oeganda gesteund), en Rassemblement Congolais pour la Démocratie (door Rwanda geholpen). Het conflict groeide uit tot de eerste Afrikaanse Wereldoorlog.
Op 16 januari 2001 wordt president Kabila vermoord door een lijfwacht tijdens een mislukte staatsgreep. Zoon Joseph neemt de fakkel over.

Joseph Kabila (2001-2019)

Congolese burgeroorlog (1998-2004)
Ituri-conflict (1999-2003)
Rasta-militie teister delen van Oost-Congo (2004-2007)
Rebellie van Nkunda (2004-2009)
Conflict rond de stad Dongo aan de Ubangi-rivier (2009)
Opstanden van Huturebellen (1994-2010)
Maï-Maï – Kata Katanga (2011-2013)
Opstand de TWa, een traditioneel pygmeeënvolk dat vaak werd onderdrukt en uitgebuit (2013).
Kamwina Nsapu-rebellie in de Kasaï (2016)

Félix Tshisekedi (2019-heden)

Op 24 januari 2019 legde Félix Tshisekedi de eed af als nieuwe president, na betwiste verkiezingen.

Herstelbetalingen dringend gewenst !!!

Maar wie moet de “herstellingen” betalen ?

Wordt vervolgd …

9
POLLEN & SOKKEN
0 Comments

Operatie + Recup = Recuperatie

woensdag 17 – donderdag 18 juni 2020

Het is niet nieuw, maar ’t is toch weer van dat …

Mei ’68

… werd gerecupereerd door de rechtse partijen …
om het daarna zo vlug mogelijk in de vergeethoek te stoppen
en het daarna belachelijk te maken …
En daarna … was het weer stil.
Er blijft weinig van over.
Maar wat nu opnieuw in verschillende manifestaties aan bod komt heb ik toen al gehoord !!!

Godverdomme weg die bomme !

Op zondag 23 oktober 1983 betoogden 400.000 mensen tegen de plaatsing van Amerikaanse en Russische kernraketten in West- en Centraal-Europa. Eigenlijk ging het om drie grote betogingen die richting Noordstation in Brussel trokken: de grootste manifestatie die ons land ooit gekend heeft.
Hoe dan ook: de antirakettenbetoging van 23 oktober 1983 was toen ook al een massale uiting van geëngageerd volksprotest tegen een politieke beslissing. De laatste grote vredesbetoging, in 1985, telde “slechts” zo’n 200.000 deelnemers.
En de regering bleef beweren dat er geen Amerikaanse kernraketten op Belgisch territorium waren … maar het is allang een publiek geheim dat in Kleine Brogel tien à twintig nucleaire B61-bommen liggen.
In 2015 pompten de Amerikanen meer dan een miljoen dollar in een nieuw onderhoudsgebouw voor kernwapens en een nieuwe commandopost voor de Amerikaanse eenheid die de ondergrondse bunkers bewaakt.
En daarna … was het weer stil.

Loubna Benaïssa

… verdween op 5 augustus 1992 op 9-jarige leeftijd. De doorbraak kwam er nadat het parket van Neufchâteau zich na de arrestatie van Marc Dutroux in de zomer van 1996 op de zaak ging toeleggen. De speurders spitsten zich daarbij toe op de weg die de kleine Loubna op die 5de augustus afgelegd zou hebben.
Het onderzoek rond de zaak-Dutroux was in handen van onderzoeksrechter Jean-Michel Connerotte. Toen de man op 14 oktober 1996 vanwege het zogenaamde “spaghetti-arrest” van het onderzoek werd weggehaald veroorzaakte dit grote woede bij de bevolking. Loubna’s oudere zus Nabela riep toen op de trappen van het Brusselse Justitiepaleis de menigte met een megafoon tot kalmte op.
Zo werd Nabela Benaïssa nationaal bekend als woordvoerder van de familie. Tijdens “de Witte Mars” stapte Nabela mee. Er was een incident toen bleek dat op een bord met de namen van alle vermiste kinderen Loubna’s naam niet vermeld was. Haar naam werd ter plekke bijgeschreven.
Op het einde van de Witte Mars werden de getroffen ouders door premier Jean-Luc Dehaene  ontvangen.
En daarna … was het weer stil.

Het zijn maar een paar voorbeelden …
Ik weet zeker dat ik er nog tientallen zou kunnen vinden …
maar daar heb ik geen zin meer voor …
Ze hebben ons murw geslagen met al hun beloftes en al hun spelletjes onder mekaar …

Corona

Iedereen bleef braaf “in zijn kot” en lag te slapen terwijl en terwijl virologen, epidemiologen en andere wetenschappers alles deden om “de gezondheid van het land” te redden, met 9 Ministers om toe te kijken of wat ze deden wel in hun kraam paste, was er niemand meer bezig met wat er normaal na verkiezingen moet gebeuren, namelijkk een regering samenstellen.
Tot … de voorzitters van PS & SP.A een initiatief namen en met alle partijen aan tafel gingen zitten om “de urgentie” duidelijk te maken.
Dat was niet naar de zin van MR, Open-VLD, CD&V en N-VA, die plots “in actie” schoten om het werk van de twee socialisten te “recupereren”.
En daarna … was het weer stil.

0
POLLEN & SOKKEN
0 Comments

Is “de Vlaming” racistisch?

Dat was de eerste vraag die Kathleen Cools in “Terzake” van 22 juni 2020 voorlegde aan de Burgmeester van Antwerpen, Bart De Wever, die dit ambt, deze verantwoordelijkheid, zonder problemen en zonder schroom cumuleert met het Voorzitterschap van de N-VA. Het interview ging vooral over racisme, betogingen tegen politiegeweld, praktijktesten en de politieke situatie van België … Pardon ? België ? … Ja, België !!!

Dus …
Is “de Vlaming” racist ?
Waarbij ik me al onmiddellijk twee vragen stelde:
1-“Wie zou ‘de Vlaming’ dan wel zijn ?”
2- Gaat het hier over ‘racisme’ of over ‘discriminatie’ ?

1- “Wie zou ‘de Vlaming’ dan wel zijn ?”

Bart De Wever stelt zich die vraag al lang niet meer. Hij weet al heel zijn leven wie dat is, ‘de Vlaming’! En hij “Geloof(t) niet dat (die) Vlaming racistisch is”. Maar hij is wel overtuigd van het feit “dat ‘we’ een groot probleem hebben met identiteit en diversiteit ‘in de samenleving’ …”.
Wie hij met die ‘we’ dan bedoelt, laat zich makkelijk raden … en dat hij met ‘identiteit en diversiteit’ waarschijnlijk niet helemaal hetzelfde voor ogen heeft dan een heleboel van zijn landgenoten spreekt ook voor zich.
Hij heeft een punt: ik kan me gedeeltelijk aansluiten bij zijn antwoord, maar niet om dezelfde redenen. Men heeft het woord ‘racisme’ de laatste tijd ernstig ‘bezoedeld’ door het te pas en te onpas te gebruiken, door het in een historische context te schuiven, alsof het alleen ons ‘koloniaal’ verleden is, dat racisme deel uitmaakt van die ‘Vlaamse identiteit’, op voorwaarde dat die dan al niet ‘bezoedeld’ is door die ‘diversiteit’ … ??? …
Persoonlijk ben ik er altijd van uit gegaan dat “iedereen ‘racistisch’ is”.
Ik vergeleek het ooit met een ander probleem: “het alcoholisme”. Men moet eerst beseffen en aanvaarden dat men ermee opgezadeld zit, vooraleer men er werk van maakt om er (zo goed en zo vlug mogelijk) van af te geraken.
Men hoort veel te dikwijls “ik ben geen racist, maar …”. En dan komt de bevestiging van het omgekeerde: “die … of die …, dat zijn toch ‘profiteurs’, vind ik”, voegt betrokkene daar dan aan toe.
Dat de heer De Wever alleen ‘de Vlaming’ als niet racistisch noemt en niet ‘de Belg’, zegt veel over het Wij-Zij denken dat het handelsmerk is van zijn partij. De houding van de leden van dat clubje over ‘de Walen’ en ‘de Brusselaars’ neigt duidelijk naar een ‘apartheid’ en naar een heel ander ‘onverwerkt verleden’ dan het ‘kolonialisme’ dat nu zoveel aandacht krijgt.

2- Gaat het hier over ‘racisme’ of over ‘discriminatie’ ?

Dat zijn partij niets aan het toeval overlaat om dat ‘probleem van identiteit en diversiteit in de samenleving’ te onderhouden, alsof het een kampvuur is bij de Vlaamse scouts. Met zijn Gele ridder, Franken Theo, op kop, gezeten op een Zwart paard de goedendag in de rechter hand. En met zijn Vlaams-Brabants Benneken Weyts, die zo fier is dat de leerlingen in de Vlaamsche scholen tegenwoordig minder goed Frans kennen/kunnen dan de jeugd van vorige generaties.

De Wever en de Antwerpse politie

… stelden een bevraging voor over hoe de Antwerpse jongeren denken over hun lokale politie. 80 procent van de jongeren geeft een positieve score.
Dat soort ‘bevragingen’ gebeurt in Brussel al jaren op regelmatige basis en de resultaten zijn waarschijnlijk vergelijkbaar.
Maar … enerzijds vraag ik me daarbij af welke jongeren ze bevraagd hebben ? Hebben ze ‘een praktijktest’ gedaan vooraleer ze de bevraging deden ? Of hebben ze op een andere manier ‘een selectie’ gemaakt ?
Uit die bevraging blijkt wel dat jongeren met een migratieachtergrond dubbel zo vaak aangeven dat ze door de politie onderworpen zijn aan een identiteitscontrole.
In Brussel gaven ze aan dat ze viermaal zoveel gecontroleerd worden dan … en daar wordt de zin nooit afgewerkt, want dan komen we uit bij … ‘discriminatie’.
Waarschijnlijk vinden ‘de jongeren’ uit Genk, Gent, Hasselt, Ieper, Turnhout, Oostende en zelfs Mechelen dat ook … Dus ook in de Mooie Stad van de zelfverklaarde ‘wonderdokter’ tegen acuut ‘exceptionalisme’, de huidige Minister van Samenleving, Bart Somers: “As gaa paast dat de paas oep aa paast, paast dan ma gaa eet annes”.
Maar … de VRT weet ook wel dat Antwààrpe Bouve de virtuele hoofdstad van Vlaanderen is, of moet zijn … en dat, al lang voor Corona het land – België !!! – binnen sloop (pardon, stormde) .
En … dat “Vlaanderen laat Brussel niet los” een oude, versleten slogan is, van uit de tijd, dat het woord ‘democratie’ ook nog ècht ‘democratie’ betekende (van het Grieks  δῆμος/dèmos, “volk” en κρατειν/kratein, “heersen”, dus letterlijk “volksheerschappij”) = een bestuursvorm waarin de wil van het volk de bron is van elke legitieme machtsuitoefening. 
En … “Bart Somers weet nu dat hij moet luisteren naar de N-VA”
(De Standaard 18/06/2020).

Bart De Wever erkent dat dat bij ‘de jongeren’ tot frustraties kan leiden.
Maar … “Het is wel belangrijk dat controles correct en vriendelijk gebeuren en daar werken we ook aan”, zegt hij.

Het omvormen van een samenleving gebeurt niet met het toverstokje, dat kost tijd.

“Ik begrijp dat jongeren nu gefrustreerd zijn en oplossingen willen. Ik zeg daarop: we werken eraan en we bereiken ook resultaten.” De Wever haalt de stijgende diversiteit van het politiekorps aan, en projecten rond jongerenwerking en betere klachtenbehandeling.
Waar men in Brussel al sinds 1991 “aan werkt”.
Het “Veiligheidscontract”, dat door de Socialisten, Charles Picqué (toen Minister-President van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest) en Louis Tobback (toen Federaal Minister van Binnenlandse Zaken), werd geïntroduceerd. Deze contracten werden door de federale overheid en ontwikkeld rond een partnerschap tussen de Staat, het Gewest en 10 van de meest ‘gevoelige’ gemeenten van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Maar de VRT heeft al jaren 0,00 aandacht voor Brussel. Het is alsof België al gesplitst is en zelfs Vlaanderen al verschrompeld tot Antwerpen.

Zo Werkt Dat Niet !!!

Dat kan allemaal wel zijn, maar evident is dat niet, nadat er al jaren veel te weinig wordt gedaan om vooroordelen langs beide kanten weg te werken.
En vergeet niet dat politici niet geïnteresseerd zijn in ‘de jongeren’, want die zijn immers niet stemgerechtigd !
Ik verwijs graag naar mijn tekst van een presentatie die ik in Rotterdam deed in 1998 (!!!) : “Zo Werkt Dat Niet” … en in het bijzonder naar de paragraaf over het “Pavlof-reflex: De jongeren weten nu in ieder geval wat ze moeten doen als ze iets willen bekomen.  De conditionering is duidelijk de richting uitgegaan van ‘wil je dat we jullie wat meer aandacht schenken, dan moet je eerst zorgen dat je in het televisiejournaal komt’ en dat is, spijtig genoeg, al te vaak gereserveerd voor sensatie en geweld.  Dus, rellen organiseren lijkt een doeltreffender middel om gehoord te worden, dan een voorstel, of zelfs een petitie in te dienen bij de bevoegde overheid.”

Praktijktesten

Het debat rond de praktijktesten noemt De Wever “totaal vergiftigd” en “semantisch vervuild”. “Wat er in Antwerpen gebeurt, is een academische monitoring. Je moet meten om te weten. We willen onderzoeken waar er discriminatie is en waarom we elkaar niet vertrouwen om bijvoorbeeld een appartement te verhuren of een job te geven.”
Antwerpen !!!

“Is dat racisme? In een heel klein deel van de gevallen wel en dan heb ik ook geen moeite met bestraffing. Maar ik geloof er geen snars van dat de Vlaming racistisch is. Ik geloof wel dat er in onze samenleving een groot probleem is met identiteit en diversiteit, maar dat ga je echt niet oplossen met de karwats (zweep).”

“Totale malaise”

De Wever erkent dat zijn partij in een lastig parket zit en de hete adem van Vlaams Belang in de nek voelt. “Van ons verwacht de kiezer dat we het systeem hervormen en naarmate dat dat niet lukt, is het moeilijk om mensen te overtuigen om het systeem niet in zijn geheel weg te stemmen. Ten tweede wordt Vlaams Belang vetgemest door de polarisering en de infantiele manier waarop dit debat wordt gevoerd.”

De huidige politieke toestand omschrijft hij als “een totale malaise”.
De N-VA wil liever niet in de oppositie, erkent hij, “maar zonder institutionele hervormingen en sociaal-economisch herstelbeleid gaan we niet deelnemen aan een regering”.

Als het tot verkiezingen moet komen, laat ze dan maar komen. Tot zolang moet je naar oplossingen zoeken

Ik laat die drie mensen (de voorzitters van Open VLD, de MR en CD&V die de formatie nu in handen hebben genomen, red.) nu hun job doen.”

Maar ook daar weer, vergeet de Heer Bart De Wever een klein detail :
als je eerst “dat andere stukje België” constant uitmaakt voor ‘bende luieriken’ en ‘profiteurs’ is het achteraf weer gemakkelijk om ze met de vinger te wijzen als zij verklaren dat het moeilijk is om met jou samen een regering op poten te zetten …
als jij het maar normaal vond dat je in een regering zat, waar er geen Franstalige meerderheid was, dan moet je niet verwonderd zijn, dat zij niet goed begrijpen waarom jij nu zegt “dat een Vlaamse meerderheid” in de Federale regering van het hoogste belang is …

Wordt vervolgd …

Tot het bittere einde !

8
POLLEN & SOKKEN
0 Comments

Artificieel Intelligent Racisme

Elke zaterdagmorgen kopen wij de weekendkranten van De Morgen, De Standaard en De Tijd … en elke zaterdag winnen we met de Lotto: ik win altijd, want ik speel zelfs niet met wettelijke gokspelen; mijn echtgenote wint (heel) soms een paar euros …

Het artikel dat me het voorbije weekend het meest intrigeerde was

“Gezichtserkenning blijkt bij
gekleurde mensen vaak blind”

De Standaard beweert, in de ondertitel “ARTIFICIËLE INTELLIGENTIE – De technologiereuzen IBM, Amazon en Microsoft leveren hun gezichtsherkenningstechnologie niet langer aan de Amerikaanse politie. ‘Zwarte mensen worden door de software minder correct herkend dan witte’ met daaronder een wazige foto van Oprah Winfrey: wereldberoemd in de VS, maar de meeste software herkent haar niet.”

In de context van de protestacties van Black Lives Matter is het dan uiteraard onbegonnen werk om na te gaan welke manifestanten ‘uit de bocht’ zijn gegaan en ramen hebben ingegooid en auto’s in brand gestoken. Bovendien hadden de meesten deze keer met plezier mondmaskers aan.

Raciale bias

Zowel Aziatische als Afro-Amerikaanse mensen zouden tot honderd keer meer kans lopen om foutief geïdentificeerd te worden dan witte personen.
Maar zo lopen ze weer de kans van de verkeerde mensen te arresteren. En, uit een studie van Human Rights Watch blijkt al dat zwarte mensen bijna vier keer zoveel kans hebben om gearresteerd te worden. Alleen al omdat er veel meer foto’s van zwarte mensen in het politiesysteem zitten. Daarom besloten de technologiereuzen IBM, Amazon en Microsoft om geen softwaree meer te bezorgen aan de Amerikaanse politie.

Maar … dat haalt niet veel uit, want onder andere de FBI maakt gebruik van de controversiële software van Clearview AI en die beschikt over meer dan drie miljard afbeeldingen die het van Facebook, Twitter, Youtube, Instagram en miljoenen andere websites heeft gehaald.

Kunnen we de stunt van IBM, Amazon en Microsoft dan niet gewoon klassificeren in de rubriek “Goedkope Reclame”?

2
A NEW DAY IS BORN
0 Comments

Maandag 22 juni 2020

De Zomerzonnewende …

… is nog maar pas voorbij … 20 juni 2020 was dat, om 21:44.
Feitelijk was dat om 23:44, want met al dat Europees “gepruts” aan het “uur” klopt dat allemaal niet meer helemaal. Normaal valt een zomerzonnewende op 21 juni, maar in schrikkeljaren is dat al eens wat vroeger: op 20 juni.

De dagen worden meteen korter.
Stilaan verlaat het licht ons weer.
Tot …

De Winterzonnewende …

… ook Midwinter of Wintersolstitium (Zonnestilstand) of Joele (Yule) genaamd. Dat is dan de kortste dag van het jaar, wanneer de nacht op zijn langst is. Meestal op 21 december ( maar in de een of twee jaren voorafgaande aan een schrikkeljaar valt die soms op 22 december). Dit jaar zal dat zich op 21 december om 10:02 voltrekken.

De zonnewende

 (Latijn: solstitium oftewel zonnestilstand) is de gebeurtenis waarbij de zon, gezien vanaf de aarde, haar noordelijkste of zuidelijkste positie bereikt.
De zon staat dan recht boven een van beide keerkringen: 
de Kreeftskeerkring in het noorden of de Steenbokkeerkring in het zuiden. Naarmate de zon schijnbaar in de richting van de Kreeftskeerkring beweegt, worden de dagen op het noordelijk halfrond langer en op het zuidelijk halfrond juist korter. Wanneer de zon schijnbaar naar de Steenbokskeerkring beweegt, is dit andersom. Deze schijnbare beweging keert letterlijk om op het moment van de zonnewende. Het middelpunt tussen beide punten wordt bereikt als de zon precies loodrecht boven de evenaar staat. Er is dan sprake van een equinox of dag-en-nachtevening. Dag en nacht zijn dan overal op aarde even lang.

Midzomer

De viering van midzomernacht werd in vroegere tijden gelinkt aan de zomerzonnewende. De mensen geloofden dat planten op midzomer geneeskrachtige en magsiceh krachten hebben en hiervoor plukten ze op deze nacht. Vreugdevuren werden ontstoken om zich te beschermen tegen de duistere krachten waarvan werd geloofd dat ze vrij spel hadden vanaf het moment waarop het aantal uren daglicht opnieuw afnam.

In de Saksische traditie en onder aanhangers van hedendaagse natuurreligies zoals wicca, paganisme en hekserij wordt op de dag van het zomersolstitium, 21 juni, het lithafeest gevierd als tegenhanger van het midwinterse joelfeest. 

Afhankelijk van landstreek en/of precieze geloofsovertuiging staat het lithafeest met name in het Verenigd Koninkrijk, Ierlans en Scandinavië ook wel bekend als Feil-Sheathain (Iers), JaniAlban HefinJuhannus (Fins), Midsommarafton (Zweeds), Sankt Hans (Deens) of Saint John’s Eve (Engels).

In Litouwen wordt Joninės gevierd tijdens midzomer. Dit werd in het verleden onder andere op de Raganų kalnas (heksenheuvel) gevierd. In Rusland kent men Иван-Купала (Ivan Koepala) en in Polen Noc Kupały of Noc Świętojańska. In Letland viert men Jāņi.

In Zweden, Finland en Estland wordt midzomeravond beschouwd als het grootste feest van het jaar, alleen vergelijkbaar met Walpurgisnacht, Kerstavond en Nieuwjaar. 

In Groot-Brittannië is de verwelkoming van de zomerzon tijdens het solstitium van 21 juni uitgegroeid tot een traditioneel festijn waarvoor duizenden geïnteresseerden zich gedurende de nacht van 20 op 21 juni verzamelen rond het prehistorische steencirkel-monument Stonehenge op de Salisbury Plains, dicht bij het dorpje Amesbury in het graafschap Wilthire. Stonehenge, het neolithische monument op de vlakten van Salisbury in het Engelse graafschap Wiltshire. Ieder jaar op 21 juni verschijnen de eerste stralen van de opkomende zon hier, gezien vanuit de steencirkel, precies vanachter de reusachtige Heel Stone.

Midzomer en de Kerk

In de VIIe eeuw waarschuwde Sint-Eligius de inwoners van Vlaanderen, die nog maar pas waren bekeerd tot het christelijke geloof, voor het heidense zonnewendefeest. Christenen mochten niet deelnemen aan deze feestelijkheden. Later werd dit feest verchristelijkt tot de feestdag ter ere van de geboorte van Johannes de Doper op 24 juni.

Net als de zomerzonnewende werd ook de winterzonnewende “gerecupreerd” door de Kerk om er op 24 december het Kerstfeest van te maken, met een Middernachtmis als overgang naar Kerstmis.

Ook in Nederland is het feest (of: de nacht) van Sint-Jan (24 juni) bekend.
In Laren, in de provincie Noord-Holland vindt jaarlijks op de zondag het dichtst bij 24 juni de Sint-Jansprocessie.

0
A NEW DAY IS BORN
2 Comments

Alles goed ?!?

dinsdag 16 juni 2020

Alles goed
is veel gezegd …
als je al jaren pillen slikt
tegen hoge bloeddruk
tegen cholesterol 
tegen allerlei allergieëndan
is “Alles goed” al lang niet meer correct.
Maar er is wel redelijk veel dat wel in orde is … dus …
OoooKéééy !!!

Schrijven …

is goed ! voor een die ’t doet
ik doe tegenwoordig ook af en toe mijn best
om wat meer op mijn blog (https://rieke.brussels) te plaatsen
(soms copy-paste en bewerk ik mails zoals deze)
maar …
ben een beetje geremd …
door een soort van e-analfabetisme …
(gebrek aan kennis van de vele mogelijkheden)
waar mijn petekind en de andere neefjes soms mee lachen …
omdat zij “sont tombé dans la marmite” …
toen ze geboren werden uit zeer intelligente papa’s en mama’s …
die al lang aan ’t kompjoeteren waren voordat zij geboren werden.

Erfenissen

Mijn mama
was maar een “vendeuse in den Innovation” …
met diepe trekjes van een “gandarm” …
naar de buitenwereld toe: “toffe madam” …
maar thuis …
een “rotwijf”!
Na de brand van de Innovation, werd ze “présentatrice” …
voor de scheerapparaten van Braun …
voor de kastrollen van Tilsit …
voor de eerste snelkookpannen en …
voor de eerste SEB friteuses …
die ze op het voedingssalon verkocht als broodjes …
terwijl ze die eigenlijk zelf niet in huis wou.

Mijn papa
was beroepsmilitair, adjudant-chef, krijgsgevangene, oorlogsinvalide, …
lieve alcoholieker, getraumatiseerd door alle gemiste kansen in zijn leven.
Toen hij, na vijf jaar gevangenschap, terug naar huis kon …
had zijn moeder alles wat aan hem deed denken verkocht …
want “hij ging toch niet levend terugkomen”!
Ze had hem al naar ’t legere gestuurd toen hij 15 was …
om hem “uit de voeten” te hebben toen ze hertrouwde …
nadat haar eerste man, Henri Vandenberghe, chef-kok in Bailleul, overleden was.
Zo moest ze Jacques niet meer “onderhouden” en “opvoeden” …
daar werd in het leger voor gezorgd …
en zelfs zijn studies waren betaald.Toen hij “groot” genoeg was, volwassen, toen dus 21, om zelf te beslissen …
kon dat niet, want hij zat vast in een kamp in Duitsland.

Maar goed …

Dus …
met Rie = everything OoooKéééy …
met Mie ook : ze komt net terug binnen van te gaan joggen
en ik ga straks naar Kampenhout …
naar wat ik al lang voor de “halve lockdown” al
de “Permanentie Peeters” noemde :
oldtimers van de Jeanneke’s Boys samen …
Raf, Michel (de Slisse), Marc (de Vosse), Marc (de Ponch), Leo (de Zwette) …
heel blij van elkaar eindelijk nog eens in ’t ècht terug te zien …!!!…
oesje !!!
er zal zeker nogal wat geZwetst worden over Leopold II
en het racisme …
en dat wij braaf doe wat àl onze Ministers èn virologen voorleggen
en dat we nog altijd geen regering hebben …
en nog zo van die zaken …

Dikke Beize van RIEke van MIEke

5
POLLEN & SOKKEN
0 Comments

Non, Léopold II n’est pas un génocidaire! – La Libre – artikel van 22-12-2015

Samenvatting van het artikel :

Léopold II, l’anti-esclavagiste

In 1889 organiseerde hij een anti-slavernij conferentie in Brussel.

Van 1892 tot 1894 maakten militaire campagnes een einde aan meer dan twee eeuwen Arabische bezetting die interetnische oorlogsvoering aanwakkerde 

Le mythe des “mains coupées”

In 1989 publiceerde Prof. Jean Stengers (13/061992-15/08/2002)
“Congo, Mythes et Réalités”.
Hij was docent aan de ULB (vanaf 1949), doctor honoris causa van de VUB en o.a. ook Voorzitter van de Commissie geschiedenis van de Koninklijke Academie voor Overzeese Wetenschappen.

Les prétendus 10 millions de morts

Engelse auteurs, Edmond D. Morel en Adam Hochschild publiceerden “schattingen” gebaseerd op onbetrouwbare volkstellingen van voor de tweede wereldoorlog. Hun berekingsmethoden hielden geen rekening met veel ziekten, zoals de slaapziekte. 

Crimes des officiers blancs condamnés par Léopold II 

In 1895, toen hij van de slachtpartijen hoorde, bracht hij de misdadigers voor het gerecht, richtte een Commissie voor de Bescherming van Inheemse Volkeren op en beval het bestuur van deze Commissie om alle wreedheden te stoppen. 

Remettre la politique coloniale dans son contexte

Jean Stengers stelt dat de bezetting van Congo door Leopold II vreedzamer verliep dan in de meeste andere koloniën. Bovendien is het in de sociale context van die tijd de moeite waard om te onthouden dat Belgische en Europese werknemers in hun eigen land in vergelijkbare arbeidsomstandigheden leefden: geen sociale bescherming, werkdagen van 12 tot 14 uur, ook voor jonge kinderen, in ruil voor een miserabel loon, gezinnen die in ondermaatse woningen gepropt zijn. Deze in Europa geldende voorwaarden, die weliswaar verwerpelijk zijn, werden gewoon in Congo ingevoerd.

Besluit

Leopold II heeft nooit gedacht aan de gedeeltelijke vernietiging van het Congolese volk, maar het ook uit de hel van de slavernij gehaald en het gebruik van geweld verboden. 

Wat betreft de zeer slechte werk- en leefomstandigheden van de Congolese beroepsbevolking, die vandaag de dag weliswaar zeer betreurenswaardig zijn, maar die slechts een afspiegeling zijn van de Europese sociale en politieke context.

4
%d bloggers liken dit: