POLLEN & SOKKEN
0 Comments

Open brief aan Bianca DE BAETS

DE MORGEN van vandaag:

BUURTVADERS ZULLEN BRANDJES BLUSSEN.

Dag Bianca,

Als allereerste animator van de Service de la Jeunesse van de Ville de Bruxelles (>1976) en “oudgediende/pionier” in het buurtwerk van de Stad Brussel, oud-medewerker bij Jeugd & Stad, medestichter van asbl Jeunesse à Bruxelles/Jeugd te Brussel vzw (nu Jeugd in brussel vzw) las ik dat artikel met buitengewone aandacht. In de eerste plaats omdat wij ( = het Huis voor het Kind van de Stad Brussel en het Jeugdhuis Montana op het Willemsplein en de politie van het commissariaat Bockstael) in 1998 dit ook al een schitterend idee vonden. We gingen toen, samen met “vaders” uit de wijk Bockstael-Willems, met de bus van de Jeugddienst op bezoek naar de “buurtvaders” in Amsterdam. Als ik me niet vergis, was dit een initiatief van de Politie Bockstael (corrigeer mij, Ann, als mijn geheugen mij bedriegt). Het was een boeiende en leerzame uitstap. Net als jij nu kwamen we met positieve energie beladen terug met de bus naar Laken. Onderweg werd ons enthousiasme wel bekoeld, door het feit dat “de vaders” en “de moeders” van Laken aan de vertegenwoordigers van de Stad Brussel de volgende vraag stelden: “On se demande comment la Ville de Bruxelles va organiser ça pour nous”. De tijd was duidelijk nog niet rijp in Brussel. In Amsterdam kwam het initiatief van “de vaders”. In Brussel vroegen “de vaders” toen zich dus af hoe de Stad dat voor hen zou organiseren.

Laat ons hopen dat de tijd nu wèl rijp is om ook in Brussel “buurtvaders” te zijn opstaan.

Ik maak van de gelegenheid gebruik om nog een ander punt aan te kaarten dat ook even ter sprake kwam in het artikel: “de politie”.

Toen “de politie” in Brussel nog bestond en de Rijkswacht in België, hadden de buurtwerkers en de lokale politie ook meer contact met elkaar. Die “gefusioneerde politie”, die er nadien kwam en waar sommigen zo “fier” op zijn, heeft veel opbouwwerk vooral in de prullenmand gewerkt. De discussie over een eengemaakte politie voor het Brussels Hoofdstedelijk Gewest wordt politiek altijd besproken in de context van “macht” en “baroniën”, maar nooit vanuit “de buurten”. Er moet mijns inziens vooral gezorgd worden dat er opnieuw “contact” is tussen buurtwerkers en polite, dat ze elkaar opnieuw “kennen” en “erkennen”. Dat werkte destijds zeer goed op het grondgebied van Brussel Stad. Er waren toen wèl jongerenrellen in Vorst, Sint-Gillis, Anderlecht, Molenbeek, … NIET op het grondgebied Brussel Stad. Onze buurtwerkers konden de politie tijdig de nodige informatie bezorgen zodat ze op tijd “paraat” waren. De straathoekwerkers en de animators deden hun werk met de jongeren en de politie kon haar werk doen om de orde en de veiligheid in de buurten te handhaven. Dàt werd onder andere kapot gemaakt door die “beruchte fusie van de politie”.

Ik ben uiteraard zèlf verantwoordelijk voor mijn standpunt in deze materie.

Met vriendschappelijke groeten,

Henri Vandenberghe

2
POLLEN & SOKKEN
0 Comments

Mike Pence visiting Brussels

Open brief aan  Eerste Minister Charles Michel

naar aanleiding van het Brussel bezoek van

VS-defensieminister James Mattis

 Vice-President Mike Pence

en Mister President Donald Trump

Monsieur le Premier Ministre

Het stoot me tegen de borst dat wij, “the inhabitants of the faled state” en vooral de inwoners van die “hellhole”, Brussel genaamd, hoofdstad van een ziek en versnipperd landje (vol intercommunales en andere mandaten) en van een ziek Europa (vol eigengereide leden) moeten opdraaien voor de kosten van de ontvangst van deze heren van stand (of, beter gezegd, van afstand en van gebrek aan gezond verstand). In deze tijden van schaarste*, mogen wij wel banken redden en opdraaien voor de veiligheid kopstukken van supermachten zoals de “Fucking United States of Bloody America”. Tegelijk mogen wij inleveren op alles waar we generaties voor gewerkt en gevochten hebben terwijl we tegelijkertijd steeds duurdere facturen moeten betalen voor onze eigen energie- en gezondheidsvoorzieningen.

*Schaarste? Toch wat personeel betreft van hospitalen, rusthuizen, psychiatrische centra, scholen, cultuurcentra en andere diensten en instellingen die iets (zouden moeten kunnen) betekenen voor de bevolking van Uw land, mijnheer de Premier.

Ondertussen geraken Uw hardwerkende burgers, Brusselaars en pendelaars, niet op hun werk, want de straten worden afgebakend. Politie en leger mogen, ondanks alle harde besparingen, overuren kloppen, want zij moeten paraat staan om die ene gek neer te knallen die het in zijn hoofd zou halen om hier, net nu, in onze geliefde hoofdstad, een Amerikaan te komen bedreigen. Toch nog niet alle Indianen uitgeroeid, dus. Scherpschutters op de daken, gewapende legervrachtwagens en jeeps op de hoeken van de straten. Die besparen in ieder geval op verplaatsingskosten, want ze staan zich al maanden te vervelen in de straten van Brussel, dat al lang meer gelijkt op een bezette stad, in afwachting dat ze eindelijk een terrorist door het hoofd zullen kunnen schieten.

Met vriendschappelijke compassie, met U, met de Belgische regering, met ons allemaal …

Henri Vandenberghe

 

 

0
POLLEN & SOKKEN
0 Comments

Ocharme Siegfried … “Bracke Beschadigd” … schone krantentitel?

Een titel kiezen in de pers is een vak apart !

“Bracke beschadigd”, bij voorbeeld, is niet zo’n goed idee, want “heeft Bracke iets of iemand beschadigd?”(1) of “is of werd Bracke beschadigd?”(2)

(1) Als het eerste het geval zou zijn – maar wij kunnen/mogen er natuurlijk van uitgaan dat de Voorzitter van het Federaal Parlement zoiets nooit zou doen – dan hebben wij een fundamenteel probleem: “Waarom dulden die andere leden van het parlement dat zo iemand nog verder de vergadering moet leiden?”; “Waarom heeft zijn spiegelbeeld hem nog niet recht in het aangezicht gezegd, dat hij beter zijn ontslag zou geven?” Hij beweert tenslotte toch dat hij  “nog altijd in de spiegel kan kijken”. Misschien ziet hij daar wel iemand anders dan de meeste bewoners van dat land dat hij mee naar de vaantjes wil helpen.

(2) Als het tweede echter het geval is, dan moet hij toch onmiddellijk in actie treden en klacht indienen voor smaad en eerroof? Ten minste toch zolang dat “vermaledijde” en “zwaar geteisterde” België nog een rechtsstaat is … al doen sommigen – ik zeg niet dat hij daar bij hoort, ik zou niet durven – nog zo hun best om ook dat te ondermijnen.

Wij moeten Bracke in ieder geval zeer dankbaar zijn! Omdat dat gedoe met mandaten en zitpenningen – dat ik (tussen haakjes) al jaren “zwijggeld” noem – eens aandachtig bekeken wordt.

Spijtig genoeg zal het zeker alweer bij “bekijken” blijven. Het viel me trouwens op dat “ze” het alleen hadden over mandaten in intercommunales, tot er iemand – per ongeluk? – alleszins “onverwachts” – de naam “Telenet” niet vallen. Mij valt het op dat er nog geen woord is gezegd over de “zitpenningen” (“zwijggeld” dus) binnen de banken en de verzekeringen (zelfs als die al lang Frans, Italiaans, Duits, Amerikaans of Brits zijn: oesje … en wat met de Brexit?) en binnen de grote media instellingen, instituten, multinationals, …

Er is één ding waar we gerust mogen in zijn: we zullen het nooit allemaal weten. “Transparantie” is een lege slogan! Nooit anders geweest!! Het enige dat telt is … “stem voor mij”!!!

 

2
POLLEN & SOKKEN
1 Comment

Bracke breekt een lans voor Vrijwilligerswerk

Siegfried Bracke, de ex-goedbetaalde VRT-joernalist, nu ook ex-dikbetaalde TELENET-adviseur, zegt in een interview met De Morgen (onder de titel “De biecht van Bracke”: “Ik had Telenet zelfs gratis advies gegeven”. Ik stel me daar dan onmiddellijk de  vraag bij: “Waarom heb je dat dan niet gedaan?”

Stel dat alle “politieke mandatarissen” al die “kleine” bijverdiensten in intercommunales, banken, verzekeringen, openbaar vervoer maatschappijen en andere cumuls eens allemaal gratis zouden doen …

Een ode aan Vrijwilligerswerk, dat in heel België – jaja, dames en heren van de Nationale Vereniging van Antwerpen en de parkeerzone eromheen – veelvuldig aanwezig is in hospitalen, rusthuizen, jeugdhuizen, jeugdbewegingen, sportclubs, die niet eens over de nodige middelen beschikken om “stressless” te overleven.

Stel je voor, dames en heren, dat die “politieke mandatarissen” al hun “werk” en dus al hun zitjes zonder penningen zouden doen, het zou nogal eens een slok op de borrel kunnen betekenen op onze facturen van gas, elektriciteit, communicatie, openbaar vervoer, …

Maar ja, Siegfried Bracke “zegt” alleen maar dat hij dat “werk” = “advies geven” – bij Telenet “zelfs gratis” zou doen.  Echter, “tussen droom en daad
staan wetten in de weg en praktische bezwaren”, zoals Willem Elsschot zo ongeveer honderd jaar geleden schreef in zijn gedicht over “Het Huwelijk”.

Kameraad Siegfried Bracke (hij was inderdaad van 1987 tot 2001 lid van de SP) zegt in dat interview met De Morgen ook: “Ik kan nog altijd in de spiegel kijken”. Dat de kleur van zijn spiegelglas van rood naar geel is gegaan hindert hem ook geenszins. Terwijl Hij in zijn spiegel kijkt kan hij nog altijd zonder blozen tegen zichzelf zeggen: “Op U komt het aan!” (Hoofdletters als “Dichterlijke Vrijheid”, dat is eens iets anders)

Ik heb gezegd, Vrij en Eerlijk, zolang dat nog kan !!!

RIE

1
%d bloggers liken dit: