poetRIE
0 Comments

Le Chat Noir dans le Noir

Le Chat Noir dans le Noir

1966-1967

Mon petit chat chéri
tes yeux dans la nuit
sont comme le silence
dans le bruit
quelque chose
qui cause
                 un peu de peur
qui ne dure qu’un moment
qui fait frissonner
       et fait grincer les dents
qui fait battre le coeur
       un peu plus vite
                                   un instant
et pourtant
je préfère
te voir
dans le
     Noir
0
poetRIE
0 Comments

Speciaal voor Johan en zijn “coupletten” – Speciaal vandaag

Speciaal voor Johan
en zijn “coupletten”

Speciaal vandaag

2023 11 01

weer waait onze dichter
coupletten stichter
doodleuk binnen

door weer en wind
altijd even gezwind
de heer verzint eer hij begint
we wisten het wel
dat hij vandaag zou komen
met nieuwe verzen en dromen
onze woonkamer zit nu vol zinnen
die ons helpen bezinnen
waar kunnen we beginnen
op deze dag van stil rouwen
kunnen we dichters wel vertrouwen
ook zij denken aan vergane vriendschappen
alleen de dood kon die heel even schrappen
maar ze blijven in onze harten branden
die vrienden van nabije en verre landen

voor Johan Wambacq

en nogmaals
dank voor je werk
om freddi

0
poetRIE
0 Comments

Klokslag Kwart Voor Negen

Klokslag Kwart Voor Negen

2023 0920

klopt de klepel
honderdmaal

de klok roept
elke dag opnieuw
de paters op
om hun god te vieren
opnieuw en opnieuw

en zo weten wij
brave grimburgers
hoe laat het is :
tijd voor de mis

godvergeten
paters door hun god vergeten
bidden
opdat men zou vergeven
wat velen
in de naam van hun god
werd aangedaan
jaar na jaar
opnieuw en opnieuw

kapot gerelativeerde
misdaden en schandalen
in diepe doofpotten verborgen
met zware deksels afgesloten

maar toch
komt de waarheid naar buiten
altijd
opnieuw en opnieuw

hun ware god bestaat niet

 

2
poetRIE
0 Comments

1969 (s)intriest … doet nog jong aan …

(s)intriest

(s)intrieste bomen als mensen
staan in een woud van woorden
roerloos onveranderlijke sleur

droge sponzen vergeten niet
onthout(d)en met het mensenbos
maar het andere
dat zonder einde openbloeit
en op de koop toe
nog erbij van alle
allerhande
niets

(zich) vervelende takken
dennenhout uit een sprookjesboek

hoe laat is het ?

nu net genoeg tijd
om het bord vol te krabbelen
“niet schoonvegen aub”
uit medelijden voor de hele klas
de hongerigen van china
de daklozen uit india
de dronkelappen van overal

geef ons nog een pint …

mevrouw uw zoon
doet wel zijn best
maar …

doet nog jong aan …

wie weet het ?
neen, niet “wie heeft de bal”
“gij speelt niet mee”

wat weet ge van
neen, dat was het niet
ik bedoel de dans
van negerzweet
en witte tanden
pepsitand doet glimlachen
nog witter
de witste

trek uw broek over uw oren
en kijk wie erin steekt
zet uw handen op uw hoofd
en zwijg

doet nog jong aan …

vooral in klasverband
storingen op deze golflengte
zijn niet aan ons te wijten
het nieuws zodra
het spijt ons
vandaag geen oorlog
geen revolutie
geen taalstrijd
wel te rusten
goede nacht

slaap zacht

doet nog jong aan …

zing hem een wiegeliedje
geef hem een ratelslang
of een aap of een olifant
hij houdt van peluche

zuigt nog aan zijn duim

geef hem melk
en suikerpap
strijk mosterd op zijn vingers
de nagelbijter

hij lust mosterd
dat doet de snor groeien

de radio meldt:
mosterdepidemie aan de taalgrens
walen smokkelen in moeskroen
de bedrieger werd gesnapt
waterde tegen vlaamse bomen

bomen als mensen
de kruin is kaalgewaaid
hoe ouder hoe kaler
neem de gulden middenweg
en val in’t water

doet nog jong aan …

speelt bootje op de vijver
gebruikt sigaar en denkt
ik ben een stoomboot

jong ?
neen
krankzinnig !

iedereen die anders denkt
wordt door anderen gek verklaard

in de naam der wet
de tafel is gezet
neen
gedekt
verzorg uw taal !

ik heb nog tijd
ik ben nog jong

doet nog jong aan …

tussen al die oude bomen
staat een struik met rode bessen

0
poetRIE
0 Comments

1968-1971 ??? de wereld een dansfeest

ergens in de jaren’60-’70 geschreven

de wereld een dansfeest

een hond in de duistere straat
blaffend om een beetje been
bedelend

een “rolling stone”
wendt zijn aandacht af
het spel begin
en heeft geen einde

de rollende steen

de wereld

rolt verder
tot hij niet meer kan

de hond
holt verder
er achteraan
zijn zwetende tong tot tegen

de wereld
een dansfeest

dansen
zolang de steen rolt
zolang de hond holt
achter de dirigent aan

de hond in de duistere straat
de steen is weg
alles vergaat
het spel zonder einde
is voor altijd gedaan

de dirigent
moet de maat slaan

de blaffende hond
uit de duistere straat
bedelt om een beetje been

0
poetRIE
0 Comments

jaren ’60 ??? Woordendans

ergens in de jaren ’60
in een klein geruit schriftje
formaat A7
met de hand geschreven
vond ik deze

Woordendans

1

in nietsdoen
zit niet veel meer
dan niets doen

zalig zijn zij
die niets doen
want zij zullen
niets misdoen

_______       _______       _______

2

waar woorden vliegen
daar ben ik liever stom
waar wijsheid wenselijk is
daar ben ik liever dom
_______       _______       _______

3

inspreek niet met woorden
maar weel met wolken
witte wolken
zwarte wolken
als et zonnig is
of storm

_______       _______       _______

4

het leven schuift als een donkere dag voorbij

_______       _______       _______

5

de zaal is leeg
want vol mensen
die daar zitten
te kijken naar een wit doek
met zwarte vlekken
of is het een zwart doek
met witte vlekken

_______       _______       _______

6

de wiebel-baren van de stormzee
op de golven zeen schip
geschommeld als een schreiend kind

een kind woest in de wieg
want het draagteen zware last
nu het moet leven
zo maar groeien
en dan volwassen zijn of doen

ernstig door het leven gaan
en er toch niet levend uitkomen

_______       _______       _______

7

de maan heeft een witte kroon
in de mist van de herfstavond

en er zijn nog heel wat
schrijfsels in dat schriftje
formaat A7
met ruitjes

0
poetRIE/Uncategorized
0 Comments

22021106 geen mens

geen mens

22021106

geen mens
kan je nog betrouwen
soms zijn het toch
wel vieze beesten
schenden schandeloos
dom vertrouwen
mens is dom
mensdom
komt het door klimaatverwondering
dat een nest vol mieren
ondanks diepe bewondering
tacken vol gieren
en noot na nood
aan wondervolle toetsen
witte en zwarte
zwieren
fa dièse en sol bémol
fris en glad
en fis en plat
en de mond vol
schone woorden
klieren
kijk
die regent stopt ermee
kijk dan toch
en luister
en hoor
er valt
niets meer
dan
stilte
1
poetRIE/Uncategorized
0 Comments

22021105 eekoortjes

eekoortjes

22021105

grauwe eekoortjes
kraaien foute woorden
In mijn oorden
brein stormt
in de lente

schimmels vertacken
sluipmoordende katers
en gevogelde touwen
daar waar kan
in de zomer
in diepdonkere morgen
dauwen ze zich de dag
na dag na dag
zo ver het mag
in de herfst

wat moet ik nu
met al die honing
in mijn vetlaag
zegt de beer
dit is geen weer
er is zelfs
geen winter meer

speel dan toch
gewoon
dagdagelijks
dag na dag
met woorden
door seizoenen door
want morgen heen
of weer
wanneer
weet je
niet
1